حالا دوباره باید یه هفته تلاش کنم!

من عادت ندارم کارامو به خدا واگذار کنم . معتقدم که کار درست پیش نمیره اگه خودم به طور مستقیم تلاش نکنم و اگر خراب شد همه چی هم گناهش مستقیم گردن منه . به خاطر همین وقتی بعد از یک هفته تلاش برای انجام یک کاری درست در لحظه حساس برق میره و همه چی بهم میریزه . وقتی همه زحمتای هفته پیشم دود میشه و میره هوا اونم به خاطر یه اتفاق غیرقابل پیشی بینی . چیزی که من اصلا نمیتونم بپذیرم جمله خیرت در این بوده است . یعنی منظورم اینه که بی خیال! من باید حواسم رو جمع میکردم و همه ی احتمالات رو در نظر میگرفتم . من باید فکر این جاشو میکردم . یعنی اگه به قول شما خواست خدا این بود که این کار انجام نشه کلی راه دیگه بود که میتونست جلوشو بگیره . یه هفته هم وقت داشت . مثلا میتونست از بالای یه چیزی پرتم کنه پایین و دستم بشکنه . یا پ از اول راضی نشه . یا قیمت بالا بره همچنان و کلی راه دیگه . ببینید نمیگم خداوند نیست و یا کاری نمیتونه بکنه . چرا کاملا درجریان قدرتش هستم . فقط مسئله اینه که حواس پرتی من و یا ضعیفیه برق یا دستی نبودن در هیچ کدوم به خدا مربوط نیست . اینا مستقیم از ضعف انسانی میاد . یاد بگیرید مسئولیت کارهاتونو خودتون بپذیرید و گردن هیچ کس خصوصا قادر متعال نیندازید .