و من تو دلم گفتم یو آر رایت . فاک دیس . دیس ایز مای فاکین لایف .

دیروز اولین باری بود که حقیقتا به الف اعتماد کردم . اعتماد کردم که شاید واقعا تاثیری داشته باشد . که شاید کمک حالم باشد . دیروز که گفت برایش کلمه هایی را بنویسم که فکر میکنم خودم هستم . نوشتم فریک ... نوشتم شاید منطقی ... تعریف از خود نباشد مهربان ... و نوشتم ... لوزر... میدانید برای نوشتن آخری خیلی دست و دلم میلرزید . نه که شک داشته باشم که هستم یا نه ... شک داشتم چون از برخورد الف میترسیدم ... چون نمیخواستم برایم ۱۰ دلیل بیاورد که چرا یک لوزر بی مصرف دست و پا چلفتی نیستم که میدانم میتوانم هر ۱۰ مورد را با ۱۱ دلیل دیگر رد کنم . نمیخواستم بشنوم که باید دست از سر خودم بردارم و فلان . ولی نوشتم . چون بخشی از وجودم دلش میخواست فریاد بکشد . دلش میخواست همه ی جهان بداند . ولی الف که غیرقابل پیش بینی ترین موجود جهان است - بعد از مادرم ! - گفت که فریک بودم از مدل حرف زدنم پیداست . از این که میگویم از مستخدم طبقه آخر خوشم نمی آید چون شبیه لوسیوس مالفوی است . و انتظار دارم همه متوجه شوند چرا . از این که یک بار کل وقت مشاوره ام را گذاشتم برای دفاع از اسکندر کبیر . از این که فکر میکنم همه ی اشیا جان دارند و " ناراحت میشوند " . و خیلی چیزهای دیگر . گفت که به جز بعضی وقت ها که رسما در منطقم را گل میگیرم و هیچ حرفی توی کتم نمی رود عموما منطقی هستم . و گفت که مهربانی ام هم چیزی است که ذانی است و به خودم نبالم . و درست وقتی که منتظر بودم سخنرانی اش را شروع کند... گفت که چه وقت هایی فکر میکنم بازنده ام؟ - الف حساسیت ویژه ای به حرف زدن به یک زبان واحد دارد - گفتم وقتی از دانشگاه برمیگردم و سرم را به شیشه تاکسی تکیه داده ام و به روزی که گذرانده ام فکر میکنم . وقتی که به جلد کتاب هایم نگاه میکنم . وقتی که وارد اتاقم میشوم و تمام تلاشم را میکنم که نگاهم به جسم قهوه ای رنگ کنار کمدم نیافتد . وقتی که به چشم های مادرم نگاه میکنم . وقتی که پدرم دستم را فشار میدهد که میدانی هرچه باشد باهم از پسش برمی آییم و من نمیتوانم به صورتش نگاه کنم . وقتی میروم در پاتوقی که هیچ کس نمیشناسد گم و گور میشوم . و صد ها هزار جایزه نقدی دیگر . تمام مدت الف یک بار هم حرفم را قطع نکرد . حرف هایم را که زدم فقط یک جمله گفت . فقط یکی و اولین باری بود که حس کردم میتوانم حقیقتا به او اعتماد کنم : " تو بازنده ای ولی چرا ازش لذت نمیبری؟ "