آخه پاییز یهو میاد ...!*

نمیتونم انکار کنم که هربار دعوامون میشه یه چیزی تو وجودم میشکنه ... یه قسمتی از قلبم میمیره...!...

من عادت ندارم کارامو به خدا واگذار کنم . معتقدم که کار درست پیش نمیره اگه خودم به طور مستقیم تلاش نکنم و اگر خراب شد همه چی هم گناهش مستقیم گردن منه . به خاطر همین وقتی بعد از یک هفته تلاش برای انجام یک کاری درست در لحظه حساس برق میره و همه چی بهم میریزه . وقتی همه زحمتای هفته پیشم دود میشه و میره هوا اونم به خاطر یه اتفاق غیرقابل پیشی بینی . چیزی که من اصلا نمیتونم بپذیرم جمله خیرت در این بوده است . یعنی منظورم اینه که بی خیال! من باید حواسم رو جمع میکردم و همه ی احتمالات رو در نظر میگرفتم . من باید فکر این جاشو میکردم . یعنی اگه به قول شما خواست خدا این بود که این کار انجام نشه کلی راه دیگه ...